Gisteren waren we even blijven stilstaan bij Navarra. Vandaag belichten we even een nog meer uitgesproken culiniare streek, de Rioja. De grens tussen Navarra en Rioja steken we over op dag 6, net voor Logrono. De streek krijgt een andere kleur: de kleur van de wijn. Ook de camino slingert zich vanaf hier tussen de wijngaarden. Het belooft een mooi zicht te worden, de uit de winterslaap ontwakende wijngaarden te zien. De belangrijkste ingrediënten, wanneer je de boeken mag geloven, voor de gerechten hier zijn de pepers, de paddestoelen en natuurlijk de Rioja-wijnen.
De rode Rioja wijnen zijn meestal gemaakt van Tempranillo, Granacha en Mazuelo druiven. De witte Rioja wordt meestal gemaakt van Viura, Malvasia en Grenacha Blanca druiven. De Rioja wijngebieden worden onderverdeeld in drie gebieden: de Rioja Alta, de Rioja Baja en de Rioja Alavesa.
Dat laatste hoort eigenlijk bij het Baskenland, maar vanuit het oogpunt van de wijn gezien, is en blijft het een Rioja-streek. Deze drie streken hebben een verschillende bodemgesteldheid en ook de condities waarin de druiven groeien verschillen. De Camino passeert door delen van de Rioja Baja (van Viana tot Logrogno), de Rioja Alta (van Logrogno tot Santo Domingo de la Calzada). Hier een glas tinto vragen en je hebt de Rioja van de plaatselijke wijngaarden in je handen.
Maar ook in de Rioja heb je dan nog verschillen, die te maken hebben met het ouder worden van de druif en niet zozeer met de samenstelling van de wijnen: Crianza, reserva of Gran reserva.
We spreken van Crianza als de wijn op z'n minst twee jaar oud is en in die twee jaar 12 maanden op eiken vaten gelegen heeft. Witte en rozé Crianza's hebben 6 maanden op eiken vaten gelegen. Reserva en Gran Reserva zijn dan weer een stapje verder op de ladder van het ouderworden. De Reservawijnen zijn op z'n minst drie jaar oud en hebben 12 maanden op eiken vat gelegen. De witte Reserva's zijn minimaal twee jaar oud en hebben zes maanden op eiken vat gelegen.
De Gran Reserva hebben twee jaar op eiken vaten gerijpt en dan nog eens drie jaar in de fles. De witte moeten vier jaar oud zijn en zes maanden op eiken vat gelegen hebben. De prijs kan je in evenredigheid rekenen.
Het is een streek waar we nu al naartoe uitkijken! Morgen duiken we verder het culiniare in!
maandag 7 maart 2011
zondag 6 maart 2011
Si Dios no fuere Dios....
Zo schrijft Cees Noteboom ergens in het boek 'De omweg naar Santiago': Si Dios non fuere Dios, seria Rey de las Espanas, y elde Francia su cocerino. Als God God niet zou zijn, dan was hij koning van Spanje en die van Frankrijk was zijn kok.
Hier en daar zijn er al die eens voorzichtig gepolst hebben of ik dan werkelijk niks ging zeggen over 'het eten' en 'de drank' in Spanje? Wie mij kent, weet dat dit onmogelijk zou zijn. Inderdaad Moleskin 2, het receptenschriftje ligt klaar om mee te gaan en natuurlijk hoop ik daar verschillende nieuwe smaken en recepturen te kunnen in opschrijven. Ook dat is pelgrimeren. Op pad gaan door de cultuur en de gewoontes van de streken waardoor je trekt. Kan ook moeilijk anders: ik kan me onmogelijk voorstellen dat ik op de motor ook nog wat eten zou meenemen. Klinkt trouwens echt belachelijk, wetende dat je door Frankrijk en Spanje trekt. Zelfs in de oudste geschriften over de pelgrims staat het al: een pelgrim zonder wijn is geen pelgrim. Trouwens heeft het klooster van Irache (voor Logrogno, dag 6), geen rijkelijk vloeiende wijnfontein?
In Spanje trekken we inderdaad door heel wat verschillende gebieden met hun eigen smaak. Zo trekken we door Navarra, Rioja, Castilla y Léon, Galicia. Rond elk deed ik ene klein beetje opzoekingswerk, zodat ik weet wat ik kan (en mag) verwachten. Ik wil het jullie niet onthouden. De komende dagen (ja, ja, dus deze week bijna dagelijks blog-nieuws!!!!!)
Navarra
De eerste streek in Spanje waar m'n pelgrimstocht doorheen trekt is Navarra: Roncevalles, Pamplona, Puente la Reina, Irache (jaja, met de fontein), Torres del Rio, ... Wie de routes, net als ik wat uitgevlooid heeft (via beelden, google earth, ..) zal ook al wel gezien hebben dat het een streek is die gaat van bergpassen, over glooiende vlaktes met wijngaarden en graanvelden. Navarra is een mengeling van Baskische invloeden en Franse invloeden. Naar het schijnt zou forel hier een specialiteit zijn, die men graag klaarmaakt met Jamon Serrano. Baskisch betekent ook dat de pepers hier goed vertegenwoordigd zijn.
Spreekt vanzelf dat dit ook een echte wijnstreek is. We zullen wijngaarden doorkruisen waar sraks de Tempranillo, Granacha, Graciano, Mazuelo, Merlot en Cabernet Sauvignon druiven groeien waaruit hun rode wijnen zijn gemaakt. Voor de witte wijnen groeien hier de Viura, Granacha Blanca en de Chardonnay. Het schijnt zelfs dat rond Puenta la Reina een heel speciale wijn te vinden is, met een uitzonderlijke smaak: Vina Orvalaiz. We zullen moeten maken dat we die ergens op de kop kunnen tikken om 's avonds even te proeven.Want voor de rest zal het anders tijdens de dag toch wel alcoholvrij moeten zijn. We rijden immers.... Maar een slokje van de fontein in de Cistercienzerabdij in Irache moet kunnen: het behoort immers tot een eeuwenoude traditie en dat mag je niet breken!
Morgen hebben we het over Rioja.
Hasta manana!
Hier en daar zijn er al die eens voorzichtig gepolst hebben of ik dan werkelijk niks ging zeggen over 'het eten' en 'de drank' in Spanje? Wie mij kent, weet dat dit onmogelijk zou zijn. Inderdaad Moleskin 2, het receptenschriftje ligt klaar om mee te gaan en natuurlijk hoop ik daar verschillende nieuwe smaken en recepturen te kunnen in opschrijven. Ook dat is pelgrimeren. Op pad gaan door de cultuur en de gewoontes van de streken waardoor je trekt. Kan ook moeilijk anders: ik kan me onmogelijk voorstellen dat ik op de motor ook nog wat eten zou meenemen. Klinkt trouwens echt belachelijk, wetende dat je door Frankrijk en Spanje trekt. Zelfs in de oudste geschriften over de pelgrims staat het al: een pelgrim zonder wijn is geen pelgrim. Trouwens heeft het klooster van Irache (voor Logrogno, dag 6), geen rijkelijk vloeiende wijnfontein?
In Spanje trekken we inderdaad door heel wat verschillende gebieden met hun eigen smaak. Zo trekken we door Navarra, Rioja, Castilla y Léon, Galicia. Rond elk deed ik ene klein beetje opzoekingswerk, zodat ik weet wat ik kan (en mag) verwachten. Ik wil het jullie niet onthouden. De komende dagen (ja, ja, dus deze week bijna dagelijks blog-nieuws!!!!!)
Navarra
De eerste streek in Spanje waar m'n pelgrimstocht doorheen trekt is Navarra: Roncevalles, Pamplona, Puente la Reina, Irache (jaja, met de fontein), Torres del Rio, ... Wie de routes, net als ik wat uitgevlooid heeft (via beelden, google earth, ..) zal ook al wel gezien hebben dat het een streek is die gaat van bergpassen, over glooiende vlaktes met wijngaarden en graanvelden. Navarra is een mengeling van Baskische invloeden en Franse invloeden. Naar het schijnt zou forel hier een specialiteit zijn, die men graag klaarmaakt met Jamon Serrano. Baskisch betekent ook dat de pepers hier goed vertegenwoordigd zijn.
Spreekt vanzelf dat dit ook een echte wijnstreek is. We zullen wijngaarden doorkruisen waar sraks de Tempranillo, Granacha, Graciano, Mazuelo, Merlot en Cabernet Sauvignon druiven groeien waaruit hun rode wijnen zijn gemaakt. Voor de witte wijnen groeien hier de Viura, Granacha Blanca en de Chardonnay. Het schijnt zelfs dat rond Puenta la Reina een heel speciale wijn te vinden is, met een uitzonderlijke smaak: Vina Orvalaiz. We zullen moeten maken dat we die ergens op de kop kunnen tikken om 's avonds even te proeven.Want voor de rest zal het anders tijdens de dag toch wel alcoholvrij moeten zijn. We rijden immers.... Maar een slokje van de fontein in de Cistercienzerabdij in Irache moet kunnen: het behoort immers tot een eeuwenoude traditie en dat mag je niet breken!
Morgen hebben we het over Rioja.
Hasta manana!
Voel je uitgenodigd....
Toch nog even herinneren: 18 maart van 19 uur, 'Open Avond ' in het Parochiaal Centrum 'De Koepel', in de Gerard Davidstraat 35 te Brugge. Reeds een 50-tal mensen reageerden en komen die avond langs. Maar er is nog meer plaats natuurlijk. Voor wie het vergat van een seintje te geven, toch wel even deze oproep, want we hadden graag de 'versnapperingen' en de drank besteld. Seintje geven kan op fverplancke@live.be of via m'n GSM, tamtam, postduif, ....
Op de Open Avond:
Op de Open Avond:
- alle boeken die we in de voorbereiding gebruikten
- de motor
de roadboeken (de grote versie en de kleine)
- doorlopende powerpoint over de routes en de blog tijdens de veertien dagen 'op weg zijn'
- cava uit Capmany (daar passeren we tijdens de terugtocht op weg naar Elne)
- rode wijn uit Villafranca del Bierzo (passeer ik dag 8)
- het stempelboekje, de geloofsbrief
- de brieven van Mgr. De Kesel en Mgr. Bonny
- het technisch materiaal dat meegaat
- de GPS
- het tablet
- De moleskin
- met alles wat ik wil doen, gelezen heb rond, ...
- het gerechtenboekje
- de beide stenen
- Piedra de Esperanza (waarop je zelf intenties kan meegeven)
- Piedra de la Confianza
- tijd om veel te praten en te vragen
- de uitnodiging voor de 9de: pelgrimszegen
- .....
- een presentje voor wie weggaat ...
woensdag 2 maart 2011
Langzaam tikt de klok...
de tijd heeft niet de neiging van stil te blijven staan. Ik had dat idee al toen ik vorige week Wouter les zag geven. Wat gaat de tijd snel. Het is alsof hij gisteren geboren werd. Maar tegenhouden kan je ze niet, de tijd, alsof ze vloeibaar is en vluchtig. Zou het dat zijn wat Dali wilde uitbeelden toen hij dit schilderde? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ook de resterende dagen voor het vertrek stilletjes aan het wegtikken, wegsmelten zijn.
En ik moet zeggen het tikt voortreffelijk. En mits de magische draai aan het scherm, wordt het inderdaad een Tablet. Maar nu zitten er tenminste treffelijke usb-poorten aan.
De lijstjes met wat nog moet gedaan worden, schijnen echter niet echt te verminderen. 't Is te zeggen, bovenaan raakt meer en meer doorschrapt, maar onderaan hebben ze de neiging met eenzelfde snelheid aan te groeien. En er komen ook lijstjes bij. Zo zijn we begonnen met de lijstjes van wat er zeker mee moet. En soms resulteert dat dus ook in extra aankopen. Slaapzakje (je weet maar nooit - en in Saint-Jean-Pied-de-Port heb ik het zeker nodig). Dus maar even naar AS Adventure om iets te vinden dat aan volgende kwaliteiten voldoet: warm - ik moet erin kunnen - niet duur - en vooral licht - weinig plaats innemend. En gevonden? Jawel, voor een meer dan schappelijk prijsje eentje van Millet (klinkt al goed, of klinkt het te Jambers?). Modelletje van vorig jaar, showroommodelletje, voor mijn formaat en maar 650 gram en te gebruiken tot -12°. En dat voor de ronde som van 41 euro (1/3de van de prijs dus). Fijn meegenomen. De kleur mag je echter niet naar kijken. Het is absoluut niet esthetisch en daarom verkocht het waarschijnlijk ook niet: modderbruin. Maar als je je ogen toe doet, zie je dat niet!
Aangezien ik niet van plan ben altijd op restaurant te eten, maar 's middags wel iets in een potje wil warmen: een potje, tas, vork en mes. Dit setje van 13 euro (185 gram) mag mee met m'n gasbrandertje (en dat heb ik al jaren, sedert de uitzendingen van Michel Henrickx over de 'maria Van Dam'. Wie ons goed kent, zal het wel weten: 'que le feu continue'. Voor de rest nog wat wondverzorger en 'handwarmers' (dat uitleggen is te moeilijk >>> zie 'open Avond'). Ondertussen zijn we ook technisch voorzien. Het Dell Tablet is binnen (bedankt sponsors). Inderdaad, het is zoals jullie vertelden: lost alle gebreken van de I-Pad op.
Ook het gebruiksgemak van het tikken, mag duidelijk vermeld worden en wat betreft het gewicht: het moet duidelijk niet onderdoen voor de I-Pad. En standaard afgewerkt met en stootrand. Kortom de travelmate is duidelijk: het Tabletje gaat mee.
Ondertussen staan al de shortcuts ook op het tabletje geïnstalleerd: Flickr, de Blog zelf, twitter, ... Ook alle data die ondertussen op verschillende dragers stonden zijn nu naar hier overgebracht. Het toestelletje is dus klaar om mee te gaan.
Ondertussen ben ik ook gestopt met het lezen van boeken die over Santiago gaan. Her en der heb ik uit al die boeken zinnetjes genoteerd, of zaken die ik wel eens in 'levende lijve' wil zien op de tocht. Ik ben er zeker van dat deze stukken tekst hier en daar in de blog zullen opduiken. Maar ook dat is nu gedaan, tijd om de laatste planning zelf te maken.
Ook de verkoop van de schriftjes voor het kinderkankerfonds loopt naar haar einde. Alhoewel, de laatste 15 blijken dus wel de hardste om te verkopen. Maar we zijn er bijna: met de gereserveerde weggenomen schieten er nog 15 over. Wie er dus nog wil, contacteer me gerust fverplancke@live.be en we leggen er eentje of meerdere aan de kant: zolang de voorraad strekt.
Ook liggen er nog enkele papieren uitnodigingen voor de 18de maart en deze moeten de komende dagen dringend de deur uit. En dan is de krokusvakantie begonnen. Hopelijk begint het weer het ook te beseffen, want eigenlijk zou ik het wel wat mooier willen hebben.
Nog een veertiental dagen blijft het ritme van publiceren op de blog de woensdag en de zaterdag. Dan komt daar wijziging in: in de blog zelf, die iets van model zal veranderen (meer nieuws daarover later) en ook in de frequentie. Vanaf dan dagelijks!
Adios!
Abonneren op:
Posts (Atom)


