España culinarias - cuatro

Doodgaan van de honger, het zal er zo te zien wel niet inzitten, zeker. Ook in Santiago zelf, val je zo te zien over de restaurantjes. Trouwens het hotel waar ik verblijf schijnt gerenomeerd te zijn voor de bereiding van vis. Ook tijdens de terugweg passeren we trouwens nog wat andere streken:Valladolid en Zaragoza. Alhoewel, door de uitwisselingen, kan ik me bij dat laatste heel goed voorstellen wat het is en waar ik zal eten.
Genoeg over eten nu. Vandaag moeten heel wat losse eindjes afgerond kunnen worden. Wat zijn die kleinigheden dan? Wel, de linkerspiegel van de motor geeft me een te klein beeld en zou vervangen moeten worden door een iets groter exemplaar. De laatste notities in verband met de routes moeten vandaag zeker afgewerkt. De motor moet gekuisd worden, ...  en dan zouden we zo ongeveer klaar moeten zijn.
Gisteren met Birgit ook nog iets gedaan, wat ik in eeuwen niet meer gedaan had: een aquarel gemaakt. Het is de bedoeling dat deze aquarel de voorkaft wordt van het boekje bij de Pelgrimszegen. Vanavond eens luisteren hoever Wouter en Carmino hiermee staan. En aangezien het mooi weer is, als er nog wat tijd is: even de motor op en wat kilometers in de vingers krijgen!

España culinarias - tres

Een derde groot gebied van Spanje waar de Camino doorheen loopt is Galicia. Ook hier weer een ander klimaat en een andere bodemgesteldheid. Galicia doen we aan, eens dat we dorpjes als O Cebreiro, Triacastela, Samos, Sarria, Portomarin en Melida passeren. In tegenstelling tot de vlakten in Catilla y Léon komen we hier weer in een heuvelachtig gebied met naar het schijnt, mistige ochtenden. Men vertelt mij dat de streek er hier meer uitziet als Wales en Ierland.
Het meest gekende gerecht in de streek schijnt de Caldo Gallego te zijn, een Galicische stoofpot. Het is een stoofpotje met bonen, aardappelen, varken en worstjes, ui en look.
Een andere Galicische specialiteit komt van de streek rond Padron, het stadje waar de legende van zegt dat het de plaats is waar Sint-Jacobs lichaam aankwam. Volgens de legende, werd Sint-Jacob in de omgeving van het dorpje begraven in de eerste eeuw. Het graf werd vervolgens op mirakuleuze manier ontdekt door een eremijt in de negende eeuw.

Terwijl we nu toch in het culinaire zitten: Padron is ook nog voor iets anders bekend. En het heeft weer met een monnik te maken. Er zou namelijk een monnik teruggekeerd zijn van 'de nieuwe wereld' met een kleine groene peper: de pimientos de Padron. Het zijn kleine groene pepers, die op z'n geheel de pan in gaan en gebakken worden in olie. Ze worden geserveerd met zeezout.

Galicia is ook de bakermat van vis, die eenvoudig gegrild of gestoomd wordt. Het binnenland ook voor de koeien, die een vrije uitloop hebben. Een ander 'must do' gerecht zal dan ook wel de empenada zijn: deeg gevuld met alles, van gekaramelizeerde ajuinen en rode pepers tot mosselen en konijn.
Op de grens tussen Léon en Galicia zijn ook enkele wijngaarden te vinden. Ze hebben er zelfs een eigen druivensoort; de Mencia-druif. Ze geeft een volrode, robuuste wijn. Het belooft dus zeker niet saai te worden, noch wat betreft de route als wat betreft het eten!
Rico!

Nog exact één maand...

Dag op dag, nog één maand vanaf nu en we vertrekken. Lang is het dus echt niet meer van 9 maart naar 9 april. Trouwens ook nog een erg drukke maand, met volgende week iedere avond een late avond: info-avonden voor de vierdes over de derde graad in onze verschillende campussen. En vrijdag dan de Open Avond en zo te zien zullen we daar een zestigtal mensen op af komen in de loop van de avond. Niet slecht dus. De week daarop Montpellier, ....
Vandaag is het dus aswoensdag en paaszaterdag zijn we al terug! Wat er dit jaar in de vasten niet allemaal te gebeuren staat! Gisteren was het dan ook echt 'vastenavond' in de meest letterlijke zin van het woord. Rudy, Patricia en Dries kwamen langs en aan tafel ging een stuk van de gesprekken dan ook over Santiago, de routes, hotelkeuze, ... Ook de powerpoint voor de 18de heeft even proefgedraaid. Dat is dus in orde.
Gisteren hebben we de reisapotheek in orde gezet, we hebben waterdichte plastiekjes gevonden voor GSM en portefeuille en de gadgets voor de 18de kwamen binnen. Vandaag gaan we ook proberen nog enkele losse eindjes af te werken: nog wat spaanse kaarten afwerken, het kleine rode boekje afwerken (frons, frons,... wat is dat nu weer!), de remindertjes voor de 9de april maken en de motorhelm opladen en synchroniseren met de GPS. En natuurlijk, de dagelijkse herhaling van wat Spaanse woordjes. En voor de rest nog wat ontspannen voot het TV-scherm: het is immers Parijs-Nice.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Deze wil ik echt jullie niet onthouden. Ik ben al een paar maanden lid van een Forum op het internet, het Camino de Santiago Forum. Best leuk om te lezen en soms zelfs hilarisch wat betreft de antwoorden: over schoeisel, rugzakken, ...  Hilarisch omdat meestal de ene de andere niet verstaat. Een Koreaan die aan een Afrikaan iets over schoenen uitlegt, het kan o zo grappig zijn.
Maar soms ook gewoon de dingen die men vraagt. Zoals vandaag: moet je Spaans kennen in Spanje?

En dan zijn ze vertrokken. Zoals steeds: de helft die zegt dat je geen Spaans moet kennen, de andere helft die zegt dat je het wel moet kennen. En dan de verhalen, of van die echte Amerikanen, die dan maar vinden dat de Spanjaarden Engels moeten leren. Soms echt hilarisch. Maar het beste vind ik moet nog komen: de moderator grijpt in. En ola, peace of cake:
Hi...er, Ola'

I found that there were a few key phrases to know and when you see them you can undoubtedly understand what they are saying:
Greetings:
buenos días
buenas tardes
buenas noches
Food:
Jamón y queso bocadillo, por favor
Gran ensalada
Pizza
Drink:
vino tinto
vino blanco
Dos Cerveza grande
aqua
un té
Un café
Questions/directions
Dónde está el baño
Donde es el albergue
Dónde está el albergue municipal
Dónde está el camino
Dónde está la oficina de correos
Dónde está el hospital/Amblatoria
Dónde está la farmacia


Never forget...gracias...it goes a long Way

Het leven kan toch simpel zijn niet?

España culinarias - dos

Op deze fles kan je mooi toepassen al wat we de laatste dagen over wijn vertelden. De staf op het etiket verwijst naar de Camino.

Hadden we het gisteren nog over het culinaire aspect van de Rioja, dan willen we het vandaag even hebben over Castilla y Léon. Gedaan met de wijngaarden en de heuvels. Hier vinden we de open wijdse vlakten , die men de meseta noemt. Ongelofelijk vlak als je de foto's bekijkt. Deze vlakte doorkruisen we straks als we de weg volgen van San Juan de Ortgea, Burgos, Fromista, Carrion de los Condes, Sahagun, Léon (dag 7), Astorga, Villafranca del Bierzo en Ponferrada (dag 8). De Camino passeert hier door de graanschuur van Frankrijk. Ik ben echt benieuwd hoe de streek er binnen een kleine maand zal uitzien. Hier en daar schijnen er ook kleine wijngaarden te zijn, we zien wel. De wijnen die er te vinden zijn, zijn dan wel robuust van karakter en liggen meestal zuidelijk van de Camino rond de Duero. De 'denominacion' van deze wijnen klinken ook wel bij de meeste mensen bekend in de oren: Ribera del Duero, Rueda, Toro en Cigales. De enigste appellatie die werkelijk op de camino ligt is El Bierzo. Zegt het je niets? Wel, het is deze wijn die ook zal geschonken worden op de 'Open Avond'.
In deze streek wordt naar het schijnt ook heel wat elexir gemaakt. Maar dat is niks voor mij!
Wat vlees betreft, zou dit de streek van het schapenvlees moeten zijn en de specialiteit: de stoofpotjes (cocidos, een woord om te onthouden).
En ook nu weer: hasta manana!