Terwijl de Ronde uit Brugge vertrokken is, tijd om de blog te schrijven voor vandaag. Trouwens merkwaardig stil nu in Brugge, na een dik uur helicopters die boven de stad hingen. Straks komt Lut nog om de 'voeten te verzorgen', want straks twee weken in motorschoenen is niet van het gezondste dat er is. Vandaar...
Of Franciscus van Assisi de Camino gelopen heeft of niet (men zegt dat hij in 1214 de Noordelijke Route zou gevolgd hebben), doet er nu eigenlijk niet toe. Maar het zonnelied van mijn patroonheilige blijft voor mij een van de mooiste gebeden die er in de loop van de tijden gemaakt zijn. Het zonnelied haalt de kwaliteit, het universele, zoals je in vele psalmen uit het Oude Testament kan vinden. Daarom hangt het ook al jaren kalligrafisch uitgeschreven op mijn kantoor: om er inspiratie uit te putten, om in één oogopslag te zien waarom en waartoe we het eigenlijk ook allemaal doen.
Ook al kregen we een gebedenboekje mee van het Vlaams Genoodschap, dat blijft thuis.
Slechts één tekst, voorin in m'n moleskin gekleefd, gaat als breviergebed mee: de oudste versie van het zonnelied. Het wordt elke ochtend de richtlijn voor de dag. Het mag dus zeker niet ontbreken op de pelgrimsviering. Omdat jullie het zouden verstaan, willen we hier even bij de tekst blijven stilstaan.
Altissimu onnipotente bon signore
tue so le laude, la gloria e l'honore
et omne benedictione.
Allerhoogste, almachtige goede Heer, u komt alle lof toe,
de eer en alle zegen
Ad te solo, altissimo, se konfano
et nullo homo ene dignu te mentovare.
Aan U alleen, allerhoogste komen ze toe
en geen mens is waardig jouw naam te noemen
of zich, zoals zovelen in de geschiedenis en vandaag deden/doen
zich met jou gelijk te stellen
De filosofische gedachte van eeuwen 'in het diepste wil ik God zijn',
die enkel het individu verweesd achterlaat.
laudato sie, mi signore, cun tucte le tue creature
spetialmente messor lo frate sole
lo qual'è iorno, et allumni noi per loi
Et ellu è bellu e radiante cun grande splendore,
de te, altissimo, porta significatione.
Geloofd zijt ge, mijn heer, met al wat je geschapen hebt
in het bijzonder broeder zon, door wie wij de dag kennen en door wie jij ons verlicht.
Hij is mooi en straalt met grote pracht,
van jou, allerhoogste, draagt hij het teken.
De zon die kans tot leven geeft,
de zon die de mens laat hopen en weer optimistisch maakt na een lange donkere winter.
De zon die met haar warmte de aarde streelt
en jonge scheuten uitnodigt tot groeien en bloeien.
Laudato si, mi signore, per sora luna e le stelle,
in celu l'ai formate clarite et pretiose et belle.
Geloofd zijt ge, mijn heer, voor zuster maan en de sterren
aan de hemel hebt ge ze gevormd, helder, kostbaar en mooi.
Ze geven de weg aan in het donker, maar
sterren hebben vandaag een andere betekenis gekregen:
sterren op allerlei vloeren, sterren om te volgen.
Zou men vergeten zijn dat sterren, ook aan de hemel,
de resten zijn van opgebrande hemellichamen
waarvan wij nu pas het licht zien, maar die er helemaal niet meer zijn.
Laudato si, mi signore, per frate vento,
et per aere et nubilo et sereno et omne tempo,
per lo quale a le tue creature dai sustentamento.
Geloofd zijt ge, mijn heer, voor broeder wind,
voor de lucht bewolkt of helder en ieder jaargetijde,
door wie gij het leven van uw schepselen onderhoudt.
Kijk maar bij de laatste rampen hoe de wind ons gevangen houdt (vulkaanuitbarsting vorig jaar)
of ons van het ergste kan behouden (winden rond Japan)
Laudato si, mi signore, per sor aqua,
la quale è multo utile et humile et pretiosa et casta.
Geloofd zijt ge, mijn heer, voor zuster water,
die heel nuttig is en nederig, kostbaar en kuis.
En waar we meer zorgzaam zouden moeten mee omgaan.
Soms proberen we haar in te dijken en dat resulteert in overstromingen,
soms gaan we er te nonchalant mee om en dat resulteert in droogtes,
en af en toe verschieten we van haar kracht en noemen we het Tsunami's
een woord dat we pakweg 15 jaar geleden zelfs niet kenden...
Laudato si, mi signore, per frate focu,
per lo quale enn'allumni la nocte,
ed ello è bello et iocundo et robustoso et forte.
laudato si, mi signore, par sora nostra matre terra,
Geloofd zijt ge, mijn heer, voor broeder vuur
door wie we ons tijdens de nacht verlichten,
hij is mooi, vrolijk, stoer en sterk.
Vuur, al eens stilgestaan wat het zou betekenen als we geen vuur hadden?
Hoe vlug we het koud zouden heben?
Hoe we een aantal dingen niet zouden kunnen maken?
la quale ne sustenta et governa,
et produce diversi fructi con coloriti flori et herba.
Laudato si, mi signore, per quelli ke perdonano
Geprezen ben je, mijn heer, om moeder aarde,
die ons voedt en leidt en allerlei vruchten voortbrengt,
bonte bloemen en planten.
Straks zal ik door de verse bloesems en aanplantingen op de velden rijden,
de druivenranken die geleid worden, ...
Maar in heel veel landen is er niks, omwille van natuurrampen
of omwille van enorme armoede...
per lo tuo amore
et sostengo infimitate et tribulatione.
Beati quelli ke 'l sosterrano in pace,
ka da te, altissimo, sirano incoronati.
Laudato si, mi signore, per sora nostra morte corporale,
Wees geprezen, mijn heer, door wie omwille van jouw liefde
vergiffenis kan schenken, en ziekte en verdrukkig dragen.
Gelukkig wie dit dragen in vrede
want door jou worden ze gekroond.
da la quale nullo homo vivente po skappare.
Guai a quelli, ke morrano ne le peccata mortali:
beati quelli ke trovara ne le tue
sanctissime voluntati,
ka la morte secunda nol farrà male.
Laudato et benedicete mi signore,
Wees geprezen, mijn heer, voor onze zuster de lichamelijke dood
die niemand kan ontvluchten.
Wee hen die in doodzonde sterven en gelukkig zijn zij die jouw wil vinden
want de tweede dood zal hun geen kwaad doen.
et rengratiate et serviateli cun grande humilitate.
Prijs en zegen mijn heer,
dank en dien hem in grote nederheid.
